Blog

Co robi instytucjonalny gigant, gdy rynek kryptowalut notuje spadki? Zamiast panikować, podwójnie stawia na drugą co do wielkości kryptowalutę świata. Najnowsze dane ujawniają ruch, który może zaskoczyć nawet wytrawnych obserwatorów Wall Street.

Wells Fargo wchodzi mocno w ETH

Pierwszy kwartał 2026 roku przyniósł znaczącą zmianę w strategii jednego z największych amerykańskich banków. Wells Fargo wyraźnie zwiększył pozycje w funduszach ETF opartych na Etherze – wynika z formularza 13F złożonego w amerykańskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC).

Najbardziej spektakularny wzrost dotyczył iShares Ethereum Trust ETF (ETHA) od BlackRocka. Liczba akcji wzrosła z około 672 600 w IV kwartale 2025 r. do około 1,1 mln w I kwartale 2026 r. To imponujący wzrost o 63,5%.

Ale to nie wszystko! Bank zwiększył także udział w Bitwise Ethereum ETF (ETHW). Pozycja urosła z około 186 800 akcji do ponad 257 000 akcji, czyli o 37%. Łączna wartość ETF-ów na Ether posiadanych przez Wells Fargo w I kwartale 2026 r. wyniosła około 21,5 mln USD.

Zakupy wbrew trendom rynkowym

Tu zaczyna się prawdziwa historia. Zwiększenie ekspozycji na ETF-y na Ether nastąpiło w okresie wyraźnej słabości rynku. Według danych z CoinGlass Ethereum zanotowało dwa kolejne kwartalne spadki: około 28% w IV kwartale 2025 r. oraz 29% w I kwartale 2026 r.

W tym samym czasie ETF-y spot na Ether odnotowywały odpływy. Łącznie przez trzy kolejne miesiące umorzeń z funduszy odpłynęło około 769 mln USD.

Na tym tle decyzja Wells Fargo nabiera szczególnego znaczenia. Bank zwiększał zaangażowanie w produkty powiązane z Etherem mimo presji cenowej i odpływu kapitału z tej kategorii funduszy. To pokazuje odmienne zachowanie instytucji wobec szerszego trendu rynkowego.

Bitcoin wciąż króluje, ale…

Mimo wzrostu ekspozycji na Ether, ETF-y na Bitcoina nadal pozostają dominującą częścią kryptowalutowego portfela Wells Fargo. Największą pozycję stanowi iShares Bitcoin Trust ETF (IBIT), którego wartość wynosi około 250 mln USD.

Zmiany w ETF-ach bitcoinowych były jednak bardziej zróżnicowane. Wells Fargo nieznacznie zmniejszył pozycję w IBIT, ale jednocześnie zwiększył udziały w Bitwise Bitcoin ETF Trust (BITB) oraz Grayscale Bitcoin Mini Trust ETF (BTC).

Pozycja w BITB wzrosła o około 24%, a w Grayscale Bitcoin Mini Trust ETF (BTC) o około 41%. Dane wskazują więc raczej na rotację między produktami bitcoinowymi niż na jednoznaczne ograniczenie ekspozycji na Bitcoina.

Dramatyczna rotacja w akcjach spółek

Najbardziej spektakularne zmiany widać jednak w akcjach spółek powiązanych z rynkiem kryptowalut. Wells Fargo dokonał prawdziwego zwrotu w swoich inwestycjach.

Bank zdecydowanie ograniczył udział w Galaxy Digital (GLXY), firmie Michaela Novogratza. Pozycja banku spadła z około 2,5 mln akcji w IV kwartale 2025 r. do zaledwie około 78 600 akcji w I kwartale 2026 r. Oznacza to redukcję o blisko 97% i szacunkowe zmniejszenie ekspozycji o 54,7 mln USD.

Jednocześnie Wells Fargo znacząco zwiększył zaangażowanie w Strategy, spółkę Michaela Saylora i największego na świecie publicznego posiadacza Bitcoina. Liczba akcji wzrosła z około 322 700 do około 726 000.

To wzrost o około 403 000 akcji, czyli 125%. Szacunkowa ekspozycja banku na Strategy zwiększyła się o 41,6 mln USD.

Czy to początek nowego trendu?

Decyzja Wells Fargo nie jest odosobniona. Inne instytucje również zaczynają dostrzegać potencjał Ethereum. Jak zauważa Comparic.pl, Jane Street zwiększa stan posiadania ETH przy jednoczesnym zmniejszaniu ekspozycji na ETF-y Bitcoina.

Komentator rynkowy Deci wskazał w tweecie: „$ETH is slowly crossing the line from 'crypto beta’ into its own asset class. Jane Street cutting reported BTC ETF exposure while adding ETH funds doesn’t mean they’re suddenly ETH maxis.. but it does show the rotation is becoming real.”

Instytucje zaczynają traktować Ethereum nie tylko jako altcoina, ale jako infrastrukturę finansową nowej generacji. Tokenizacja funduszy rynku pieniężnego przez JPMorgan, eksplozja zastosowań w DeFi oraz integracja blockchaina Ethereum z tradycyjnym systemem finansowym to argumenty, które coraz mocniej rezonują na Wall Street.

Pomimo spadku ceny Ethereum o 5,5% w ciągu trzech dni, sieć zanotowała 74,58 mln USD zrealizowanych zysków – najwyższy poziom od trzech tygodni. To pokazuje, że doświadczeni inwestorzy z niższą bazą kosztową realizują zyski nawet podczas korekty.

Czy obserwujemy prawdziwy zwrot w postrzeganiu Ethereum przez wielki kapitał? Wszystko wskazuje na to, że tak. A skoro takie instytucje jak Wells Fargo stawiają na ETH nawet w trudnych czasach, może warto przyjrzeć się tej kryptowalucie bliżej?

Czy urzędnik na najwyższym szczeblu powinien aktywnie grać na giełdzie? Najnowsze dane z amerykańskiego Office of Government Ethics pokazują skalę aktywności, która właśnie rozpaliła gorącą debatę w Waszyngtonie. W pierwszym kwartale 2026 r. prezydent USA Donald Trump zgłosił ponad 3,7 tys. transakcji na amerykańskiej giełdzie.

Technologiczna rewolucja w portfelu prezydenta

Łączna wartość tych operacji mieści się w szerokim przedziale od 220 mln do 750 mln dolarów, a wyraźnym centrum zainteresowania są giganty technologiczne i firmy związane z AI. Wśród 36 transakcji wycenionych na 1-5 mln dol. każda znalazły się m.in. papiery Nvidii, Microsoftu, Adobe, Oracle, Broadcom, Motoroli, Amazona, Texas Instruments i Della.

To nie koniec listy. Według informacji z Business Insider Polska, w portfelu znajdują się także pozycje w AMD, Intelu, Alphabet, Goldman Sachs, Airbnb, DoorDash czy Micron, co pokazuje ogromne skupienie na sektorze nowych technologii.

Przenikliwe timingi i milionowe zyski

Serwis NOTUS zwrócił uwagę na ciekawe zbieżności dat. Na przykład, tydzień po zakupie akcji Nvidii za 1-5 mln dolarów, spółka ogłosiła duże porozumienie dotyczące chipów z Metą. Według NOTUS, Trump kupił też papiery Nvidii za 0,5-1 mln dol. na tydzień przed oficjalnym zezwoleniem Departamentu Handlu na sprzedaż niektórych chipów tej firmy do Chin.

But wait, there’s more. Okazuje się, że analiza dat transakcji wskazuje, iż prezydent kupował akcje masowo podczas marcowych spadków wywołanych konfliktem z udziałem Iranu. To był czas, gdy indeks S&P 500 spadł o ponad 8%, by później odbić o 19%.

Efekt? Przy założeniu, że skład portfela nie zmienił się od końca marca, prezydent USA osiągnął co najmniej 20-procentowe zyski. W przypadku takich firm jak AMD, Intel, Iridium Communications, Bloom Energy, Intuitive Machines, Marvell Technology czy SanDisk, przekroczyły one nawet 100%.

„Nie ma konfliktu interesów” – zapewnia Biały Dom

W oświadczeniach nie ma informacji, czy prezydent sam podejmował decyzje. Część operacji opisano jako wykonane „bez jego inicjatywy”, choć znaczenie tego oznaczenia nie jest jasne.

Davis Ingle z biura prasowego Białego Domu napisał w oświadczeniu dla CNBC, że majątek prezydenta znajduje się w funduszu powierniczym zarządzanym przez jego dzieci. „Nie ma konfliktu interesów” – zapewnił Ingle.

Prezydencki rzecznik dodał, że jego biznesami formalnie zarządzają synowie – Donald Trump Jr. i Eric Trump – choć część transakcji mogła być realizowana przez doradców finansowych.

Kongres mobilizuje się. Zakaz handlu akcjami wchodzi do gry

Sam fakt tak dużej liczby transakcji i ich skali wywołał w Waszyngtonie dyskusję o potencjalnych konfliktach interesów i ponownie rozpalił debatę o ograniczeniu handlu akcjami przez osoby pełniące funkcje publiczne.

W amerykańskim Kongresie trwają obecnie prace nad kilkoma projektami ustaw. Najbardziej znaną inicjatywą jest ponadpartyjny projekt „Restore Trust in Congress Act”, zgłoszony przez republikanina Chipa Roya i demokratę Setha Magazinera. Zakłada on zakaz posiadania i handlu pojedynczymi akcjami przez członków Kongresu, ich małżonków i dzieci.

Projekt uzyskał już poparcie ponad 120 sygnatariuszy w Izbie Reprezentantów. Specjalna petycja przygotowana przez Annę Paulinę Lunę ma wymusić procedowanie ustawy nawet bez zgody liderów partii. Wciąż trwa dyskusja, czy zakaz powinien objąć również prezydenta i wiceprezydenta.

W Senacie procedowany jest także projekt ETHICS Act, który zakłada zakaz handlu akcjami przez członków Kongresu, prezydenta i wiceprezydenta. Mimo szerokiego poparcia społecznego, temat pozostaje politycznie drażliwy, a spory dotyczą zakresu zakazu i ewentualnych wyjątków.

Jedno jest pewne: kilka projektów uzyskało już poparcie komisji lub trafiło pod obrady Izby, jednak żaden kompleksowy zakaz nie został dotąd przyjęty. Czy aktywność inwestycyjna z pierwszego kwartału 2026 roku przyspieszy te zmiany? Odpowiedź poznamy już niedługo.

Czy rynek akcji, zwłaszcza półprzewodników, osiągnął już szczyt euforii? Na Wall Street wszyscy patrzą na rekordowe indeksy i wyższe niż oczekiwano wskaźniki inflacji, ale wyciągają z tego diametralnie odmienne wnioski. Legendarni gracze ostrzegają, a banki centralne zastanawiają się nad kolejnymi ruchami.

Michael Burry bije na alarm

Michael Burry, inwestor który przewidział krach rynku mieszkaniowego w 2008 roku, bije na alarm w związku z boomem na sztuczną inteligencję. Twierdzi, że akcje drożeją bez opamiętania, bo… do tej pury drożały bez opamiętania.

„To uczucie przypomina ostatnie miesiące bańki z lat 1999–2000”

Wskazuje na indeks Philadelphia Semiconductor, który w tym tygodniu wzrósł o ponad 10%, a od początku roku urósł o 65%. To wszystko – mówi Burry – jest „miejscem wypadku samochodowego na minutę przed zderzeniem”.

W swoim wpisie na Substacku, cytowanym przez Bloomberg, zwrócił uwagę na gwałtowny wzrost akcji firm z branży półprzewodników, który spowodował, że indeks wzrósł od końca marca o niemal 70%. Według Burry’ego Nasdaq 100 jest obecnie wyceniany na 43-krotność zysków, znacznie przewyższając sugerowany poziom 30-krotności.

„Jesteśmy świadkami historii. Na giełdzie to nie jest dobra rzecz”

W artykule Business Insider porównał obecną sytuację do „widoku na miejsce krwawego wypadku samochodowego, na kilka minut przed katastrofą”. Zauważył też, że Wall Street może zawyżać prognozy zysków najbardziej dynamicznych spółek nawet o 50%.

Ale to nie jedyna ostrzeżenie.

Bloomberg zwraca uwagę, że rosnące wydatki na rozwój sztucznej inteligencji napędzane przez gigantów takich jak Alphabet czy Amazon, przyczyniły się do rekordowych poziomów. Analityk Jason Goepfert z Sundial Capital Research zauważył, że S&P 500 osiągnął rekordowy poziom, a jedynie 5% spółek wchodzących w jego skład znajduje się na 52-tygodniowych minimach. To sytuacja obserwowana zaledwie cztery razy w historii.

Co więcej, dane z Bespoke Investment Group pokazują, że indeks półprzewodników z Filadelfii oddalił się od swojej 200-dniowej średniej kroczącej w sposób porównywalny jedynie do lipca 1995 r. i marca 2000 r. — momentów, które poprzedzały załamania na rynku.

James Rogers: „Koniec nadejdzie wkrótce”

James Rogers, współzałożyciel Quantum Fund, twierdzi, że jeszcze nie widział, aby rynkom akcji wiodło się tak dobrze przez tak długi czas.

„Rynki USA nie doświadczyły jeszcze tak długiego okresu wzrostu bez problemów. Prawie każdemu rynkowi akcji na świecie wiedzie się dobrze – w moim życiu rzadko się to zdarzało” – stwierdził Rogers. „Ale kiedy tak się działo, był to czas, by zacząć się niepokoić i wycofać.”

Taki optymizm napawa go niepokojem.

„Teraz wszystko jest w porządku. Ale jeśli spytacie mnie, koniec nadejdzie wkrótce”

Strategia Burry’ego jest jasna: zaleca realizowanie zysków po ostatnich wzrostach i ograniczenie ekspozycji na akcje, szczególnie w sektorze technologicznym. Choć sam posiada krótkie pozycje, odradza inwestorom obstawianie spadków, wskazując na wysokie koszty i ryzyko.

„Nawet jeśli wydaje się, że jest jeszcze czas na wzrost, każdy, kto ma szczęście korzystać z tych parabolicznych ruchów, nie sprzedając, stawia na własną zdolność do wybicia się na szczycie lub w jego pobliżu”

„Historia uczy nas, że nawet jeśli impreza potrwa kolejny tydzień, miesiąc, trzy miesiące lub rok, jej rezultatem będzie znacznie niższy poziom cen”

Podkreślił, że „Wchodzimy w rzadką strefę, tak ekstremalną, że skutki będą nieuniknione — bez względu na to, gdzie kto się schowa”.

Jednak nie wszyscy podzielają tę wizję.

Ed Yardeni: Boom napędzany przez zyski

Ekonomista Ed Yardeni, założyciel Yardeni Research, zajmuje odmienne stanowisko. Jego firma podniosła tegoroczną prognozę dla S&P 500: oczekuje się, że indeks osiągnie w tym roku poziom 8250 punktów, w porównaniu do wcześniejszej prognozy 7700 punktów.

Yardeni wyjaśnia: wszystko to zasługa oszałamiającego wzrostu zysków spółek wchodzących w skład indeksu.

„Nie widzieliśmy tak szybko rosnących oczekiwań co do zysków na ten i przyszły rok, jak rosły one w ostatnich miesiącach”

Twierdzi, że gospodarka pozostanie silna, pomimo wzrostu cen ropy, i wszystko doprowadziło do gorączkowego wzrostu rynku napędzanego wynikami przedsiębiorstw.

Tu pojawia się kolejny punkt zapalny: polityka Rezerwy Federalnej.

Fed: Obniżki, podwyżki… czy nic?

Bank Wells Fargo ponownie podtrzymał swoją prognozę, że Fed dwukrotnie obniży w tym roku stopy procentowe. Dzieje się to pomimo rosnących szybciej niż oczekiwano cen konsumpcyjnych i produkcyjnych.

Taka postawa wydaje się przeczyć konsensusowi rynkowemu. Narzędzie FedWatch Tool pokazuje, że uczestnicy rynku nie spodziewają się obniżek stóp do końca roku, a pod koniec roku widzą nawet szansę na jedną podwyżkę stóp.

Ekonomiści Wells Fargo oceniają obecny wzrost cen jako znaczący, ale tymczasowy. Według nich bank centralny będzie zmuszony nie tyle martwić się rosnącymi cenami, co stymulować gospodarkę w obliczu słabnącego rynku pracy.

Ale nie wszyscy uważają, że Fed powinien działać.

Dan Ivascyn, dyrektor ds. inwestycji w gigancie obligacji Pimco, twierdzi, że obniżka stóp procentowych przez Fed była kontrproduktywna.

„Będziemy chcieli zobaczyć przemyślaną odpowiedź banków centralnych, a może, jeśli zajdzie potrzeba, potencjalnie zaostrzoną politykę”

Jakakolwiek obniżka stóp procentowych w obecnym otoczeniu – z dynamiką inflacji i niepewnymi perspektywami – mogłaby, według Ivascyna, doprowadzić do wyższych rentowności obligacji średnio- i długoterminowych.

Jedno jest pewne: świat finansowy jest rozbity na różne frakcje. Jedni widzą ostatnie miesiące bańki z 2000 roku, inni rekordową siłę wyników przedsiębiorstw. Czy Fed zaskoczy rynki? Tylko czas pokaże, kto miał rację.

Spodziewałeś się tej wiadomości po majówce? Po okresie wyhamowania popytu ceny paliw w hurcie zaczęły iść w dół, ale to tylko część obrazu. Szykuj portfel, bo pod lupę bierzemy najnowsze, obowiązujące od weekendu kwoty oraz kluczową decyzję rządu.

Ceny maksymalne na weekend: paliwo tanieje!

Ministerstwo Energii ogłosiło w piątek maksymalne ceny, które będą obowiązywać przez weekend i poniedziałek. I mamy dobre wieści – w porównaniu z piątkiem ceny spadają! Od soboty 16 maja do poniedziałku 18 maja zapłacimy maksymalnie:

• Benzyna 95: 6,37 zł/l
• Benzyna 98: 6,93 zł/l
• Diesel: 6,82 zł/l

Dla porównania, w piątek 15 maja górny pułap był wyższy: dla benzyny 95 to było 6,39 zł/l, dla 98 – 6,98 zł/l, a dla diesla – 6,92 zł/l. To wyraźny, choć niewielki spadek.

Kluczowa decyzja rządu przedłużona!

Rząd nie pozostawił kierowców w niepewności i podjął decyzję, na którą wielu czekało. Program maksymalnych cen, zwany „pakietem CPN”, został przedłużony do końca maja. Dlaczego? Minister energii Miłosz Motyka wskazał na dynamiczną sytuację na Bliskim Wschodzie, która wpływa na globalny rynek paliw.

„Sytuacja na Bliskim Wschodzie pozostaje bardzo dynamiczna. Stąd nasza decyzja o przedłużeniu tego programu, tego pakietu do końca maja” – mówił minister w rozmowie z Polskim Radiem.
Jaka jest przyszłość programu? O tym rząd ma zdecydować na początku czerwca.

„Pakiet CPN” to hamulec dla inflacji… i dla budżetu

Program ma gigantyczny wpływ nie tylko na ceny na stacjach, ale i na całą gospodarkę. Minister Motyka nie owija w bawełnę: to drogie rozwiązanie, które jednak działa jak stabilizator.

„To oczywiście program kosztowny… Kosztuje około 1,6 mld zł miesięcznie. Jest jednak programem, który trzyma w ryzach inflację” – podkreślił szef resortu energii. – „Niższe ceny paliw wpływają nie tylko na sytuację kierowców, ale również ograniczają wzrost cen usług i żywności”.
Dodatkowym wsparciem były obniżone podatki, obowiązujące do 15 maja, czyli piątku: VAT spadł z 23% do 8%, a akcyza została obniżona do unijnego minimum.

Paradoks na rynku hurtowym

Co ciekawe, przed ogłoszeniem cen detalicznych, na rynku hurtowym doszło do nietypowej sytuacji. Według danych głównego gracza, Orlenu, hurtowa cena benzyny 98 (6 063 zł/m³) po raz pierwszy od dawna przebiła cenę oleju napędowego (6 034 zł/m³). Jednocześnie cena popularnej „95” nieznacznie spadła.

Można to tłumaczyć m.in. znacznym wyhamowaniem popytu po majówce, co pociągnęło ceny w dół. Na szczęście dla konsumentów, te hurtowe stawki szybko znajdują odzwierciedlenie w oficjalnych, maksymalnych cenach na stacjach, które – jak widać – właśnie zostały obniżone.

Podsumowując: Weekend i początek tygodnia zapowiadają się pod znakiem nieco tańszego tankowania, dzięki przedłużonemu programowi rządowemu. Jednak już za chwilę, na początku czerwca, czeka nas kolejna ważna decyzja – czy ten parasol ochronny nad naszymi portfelami zostanie rozłożony także na pierwsze letnie miesiące.

Kończysz w tym roku 60 lat i masz 30 lat pracy za sobą? Twoja decyzja o dacie przejścia na emeryturę to wybór, za który zapłacisz (albo zyskasz) już do końca życia. Nawet jeden miesiąc może zrobić różnicę. Oto, co musisz wiedzieć, planując swoją przyszłość finansową.

Ile ZUS wypłaci Ci w 2026?

Kluczowa wiadomość dla nowych emerytów z 30-letnim stażem: twoja emerytura nie będzie niższa niż gwarantowane minimum. Od 1 marca 2026 roku wynosi ono 1 978,49 zł brutto (około 1 800,43 zł netto). Ta waloryzowana kwota to podstawa nie tylko głównego świadczenia, ale także dodatkowych wypłat.

Na ostateczną wysokość emerytury składa się kapitał początkowy, waloryzacja składek oraz tzw. dzielnik GUS. Stąd rozpiętość:

• Przy historii zarobków na poziomie minimalnej płacy – świadczenie to 1 978,49 zł brutto.
• Przy zarobkach na poziomie średniej krajowej – emerytura może wynosić między 3 400 a 4 300 zł brutto.
• Przy wysokich zarobkach – świadczenie potrafi przekroczyć nawet 5 500 zł brutto.

Dwie dodatkowe wypłaty: trzynasta i czternasta

Nowi emeryci mogą liczyć w tym roku na dodatkowe środki. Osoby, które uzyskały prawo do emerytury przed końcem marca, otrzymają już wyrównanie trzynastej emerytury, której wysokość jest równa minimalnej emeryturze.

Jesienią 2026 r. czeka nas także czternasta emerytura. Jej pełna kwota również jest równa emeryturze minimalnej, ale nie każdy dostanie ją w całości.

Tutaj działa mechanizm „złotówka za złotówkę”. Pełne świadczenie otrzymają osoby, których zasadnicza emerytura nie przekracza 2 900 zł. Przekroczenie tego progu powoduje pomniejszenie kwoty, a najniższy możliwy przelew to 50 zł (dla osób z emeryturą około 4 800 zł). Termin wypłaty zostanie podany przez resort, ale w ostatnich latach czternastka trafiała na konta we wrześniu.

Mały trik, który może dać Ci więcej każdego miesiąca

Eksperci, na których powołuje się Gazeta Prawna, radzą rozważyć pewien sprytny manewr. Jeśli masz wybór, rozważ złożenie wniosku o przejście na emeryturę dopiero 1 czerwca 2026 roku.

Dlaczego? Pozwoli to na doliczenie waloryzacji składek za pierwszy kwartał. W praktyce może to przełożyć się na wyższą miesięczną wypłatę – nawet o sto złotych.

Jak podwoić swoją emeryturę? Prosta recepta od ZUS

Najprostszy i najskuteczniejszy sposób na znaczące podniesienie przyszłego świadczenia nie wymaga żadnych skomplikowanych inwestycji. Wystarczy… pracować dłużej.

ZUS wyjaśnia to wprost: „Im dłużej pracownik odprowadza składki, tym większy kapitał zgromadzi, a każda kolejna wpłata powiększa przyszłe świadczenie emerytalne. To działa jak odsetki w banku”.

Każdy dodatkowy rok pracy to nie tylko nowe wpłaty, ale też automatyczny procentowy wzrost przyszłej emerytury. Instytucja przedstawia konkretne wyliczenia:

„Dla 60-latka każdy rok zwłoki oznacza wzrost emerytury o 3,7 proc., a po pięciu latach — ponad 1/5. W przypadku 65-latka to odpowiednio 4,1 proc. za rok i aż 23,4 proc. po pięciu latach” — tłumaczy ZUS.

To matematycznie potwierdzone: opóźnienie przejścia na emeryturę przekłada się na realny i trwały wzrost świadczenia.

Podsumowując, rok 2026 to czas strategicznych decyzji. Masz gwarancję minimum, perspektywę dodatkowych wypłat i jasny przepis na wyższą emeryturę w przyszłości. Czasem wystarczy odrobina cierpliwości i planowania, by zabezpieczyć sobie spokojniejsze życie.

Po miesiącach intensywnych obniżek na rynku kredytów hipotecznych w Polsce nastał czas wyraźnej zmiany. Czy era agresywnej walki cenowej banków dobiegła końca?

W maju 2026 rynek wchodzi w fazę stabilizacji. Większość instytucji utrzymuje stawki bez zmian, część minimalnie obniża ceny, a inne je nawet podnoszą. To wyraźny sygnał, że okres głębokich obniżek marż mamy za sobą.

Co dzieje się z WIBOR? Niecodzienne odwrócenie

Ale to nie wszystko. Na scenę wkracza kolejny, kluczowy gracz – struktura wskaźników WIBOR. Mamy do czynienia z nietypową sytuacją, która całkowicie zmienia układ sił w wycenie kredytów ze zmiennym oprocentowaniem.

O co chodzi? W ostatnich tygodniach dłuższe stawki przewyższyły krótsze. Obecnie WIBOR 6M jest wyższy niż WIBOR 3M i WIBOR 1M.

Dla klientów oznacza to wprost: kredyty oparte na dłuższym wskaźniku automatycznie stają się mniej atrakcyjne cenowo.

Taka odwrócona struktura krzywej to sygnał niepewności rynku co do przyszłej ścieżki stóp procentowych. To jakby rynek sam przyznawał: „Nie jesteśmy już tak pewni, że stopy będą szybko spadać”.

Kto dziś oferuje najtańsze kredyty? TOP 3 w maju

Według analizy opartej na porównywalnym profilu klienta, najkorzystniejsze warunki w maju 2026 oferują trzy banki. Na czele rankingu plasują się:

1. ING Bank Śląski
2. Bank Pekao
3. Bank BPS

To właśnie te instytucje w aktualnym otoczeniu proponują najbardziej konkurencyjne parametry.

Ale uwaga! Jest ważne zastrzeżenie. Średnia marża w zestawieniu wzrosła względem poprzedniego miesiąca. To kolejny twardy dowód na zmianę kierunku rynkowego i zakończenie fazy intensywnych obniżek.

Gdzie przeniosła się walka o klienta?

Banki nie przestały konkurować – po prostu przeniosły walkę na inne pole. Koniec jest z rywalizacją wyłącznie o setne części procenta marży.

Teraz prawdziwa konkurencja toczy się wokół pakietu dodatkowych kosztów, ubezpieczeń i sprzedaży krzyżowej (cross-sell).

W praktyce wygląda to tak, że bank oferuje niższą marżę, ale pod warunkiem, że klient skorzysta z całego pakietu usług: konta osobistego, karty kredytowej, ubezpieczeń na życie i nieruchomości, a czasem nawet produktów inwestycyjnych.

Kluczowy wniosek: Realna cena kredytu zależy dziś nie tylko od oprocentowania, ale od prowizji i kosztu całego pakietu dodatków. Samo oprocentowanie przestaje być wystarczającym kryterium wyboru.

Dla kogo są te kalkulacje? Profil wzorcowego klienta

Aby porównanie ofert miało ręce i nogi, analizy oparto na precyzyjnie zdefiniowanym profilu. Chodzi o warszawską rodzinę „2+1”, kupującą mieszkanie z rynku wtórnego za 740 tys. zł z 20% wkładem własnym.

Łączny dochód tej rodziny to 15 tys. zł miesięcznie, nie mają innych zobowiązań i posiadają pozytywną historię w BIK. To klient o wysokiej wiarygodności, dla którego banki wystawiają swoje najlepsze oferty.

Jak wybrać kredyt w nowej rzeczywistości?

W obliczu tych zmian, kluczowe staje się kompleksowe podejście przy wyborze oferty. O czym trzeba pamiętać?

• Nie patrz tylko na marżę. Licz całkowity koszt kredytu (CKK) lub porównuj rzeczywistą roczną stopę oprocentowania (RRSO), która uwzględnia wszystkie opłaty.
• Świadomie wybierz wskaźnik WIBOR. Przy obecnej strukturze, produkty oparte na WIBOR 1M lub 3M mogą być korzystniejsze niż te na WIBOR 6M.
• Oceniaj dodatkowe pakiety. Zastanów się, czy produkty cross-sellowe, które obniżają marżę, są ci rzeczywiście potrzebne, czy są tylko ukrytym kosztem.

Czasem prostsza, droższa na papierze oferta, okaże się finalnie bardziej opłacalna niż ta z pakietem nieużywanych dodatków. Nowa rzeczywistość rynku kredytów wymaga od nas większej czujności i dokładniejszych kalkulacji.

Materiały źródłowe: Analizy rynku kredytów hipotecznych opublikowane w maju 2026 roku, m.in. na portalu Comparic.pl.

German fintech Trade Republic has kicked off its largest-ever marketing campaign, headlined by Hollywood superstar Brad Pitt, as it takes direct aim at the Polish savings and investment market. The campaign’s core is a new headline offer: a guaranteed 6% interest rate on customer deposits, a rate set independently of the central bank. The move signals a bold attempt to disrupt the conservative Polish financial landscape, dominated by traditional bank deposits.

The Brad Pitt Gambit
The company confirmed Brad Pitt will serve as its global brand ambassador, marking a first for the actor in the financial sector. This high-profile partnership anchors a massive advertising push designed to build mass-market trust and brand recognition overnight, a significant departure from the niche, performance-based marketing common among investment platforms.

The 6% Rate Gambit
Trade Republic is guaranteeing a 6% annual return on all customer deposits held in the cash account, regardless of amount. Analysts point out this rate is significantly detached from the National Bank of Poland’s (NBP) reference rate. The company says this fixed rate is separate from central bank decisions and is intended to be its long-term standard offer.

২৪/৭ Support & The Core Battle
Alongside the rate, the fintech is launching 24/7 telephone and chat customer support, available seven days a week. The service is pitched as being delivered by human employees, not AI chatbots. Trade Republic is also investing heavily in local Polish hiring, having already employed 600 staff for its operations and planning to add „several thousand” more to handle client service, underscoring a focus on personal touch over pure automation.

A Tough Polish Nut to Crack
Local competitors and observers see a formidable challenge. The Polish market for financial services is described as „highly competitive” and „demanding.” Poles are known for conservative money habits, with data showing the vast majority of savings (66%) are still held in bank deposits. Analysts at brokerage Erste Securities note that attracting customers requires more than just high rates; it necessitates changing deep-seated financial behaviors and building trust.

„The success of past disruptors is mixed. While XTB made significant inroads years ago by leveraging a boom in retail investing, Aion Bank’s earlier attempt to enter the market with a similar deposit-focused strategy did not achieve breakthrough success.

The Localization Imperative
Experts emphasize that winning in Poland requires a strong local focus, not just importing a foreign model. Key factors include:

• Product & service localization:** Operating in Polish, offering local payment methods, and tailoring products to Polish regulations.
• Building physical or human touchpoints: Despite being a digital fintech, establishing a sense of local presence and real-person support is considered crucial.
• Understanding local pain points: Addressing specific Polish financial needs and habits, rather than offering a generic international product.

Julian Collin, CEO of Trade Republic, emphasized that the company is aware of these challenges and is not relying solely on marketing splurges. „We know our business is scalable, but we won’t be spending on marketing like our competitors,” he stated, indicating a bet on product quality and customer service for long-term growth. The company admits penetrating the market will take time, estimating it will need „a few years” to build a substantial client base.

For now, the immediate battleground is clear: capture the attention of everyday Poles with star power and a headline-grabbing rate, then guide them toward its core business of stock and ETF trading. The war for the Polish wallet is officially on.

Czy koniec amerykańskiej dominacji finansowej jest bliżej, niż nam się wydaje? Giełdowe wykresy mówią jasno: dolar amerykański wznawia spadki, tracąc całą siłę zyskaną po wybuchu wojny amerykańsko-irańskiej. Za dolara płacimy już tylko około 3,60 zł, czyli mniej niż przed konfliktem. Nie tylko złoty świętuje – euro, funt i cała grupa walut G10 korzystają na słabnącej walucie Stanów Zjednoczonych.

Wiatr z Bliskiego Wschodu

Dlaczego dolar leci w dół? Wszystko przez dyplomatyczny impuls. Rynek napędza nadzieja na pokój między USA a Iranem, a to oznacza powrót apetytu na ryzyko i ucieczkę kapitału z „bezpiecznej przystani”. Wczoraj indeks dolara (USDIDX) tracił nawet blisko 1%, a chwilowe techniczne odbicie okazało się nietrwałe.

Dla rynków finansowych sygnały wysyłane ostatnio z Waszyngtonu i Teheranu są dowodem, że wojna de facto kończy się.

Efekt jest prosty: euro i funt umacniają się dzisiaj o kolejne 0,2% względem dolara. Cena złota też skorzystała, skacząc wczoraj o blisko 2,8%. Mało kto zakłada, że konflikt na Bliskim Wschodzie wymknie się spod kontroli – zwłaszcza po tym, jak prezydent USA ostatnią wymianę ognia nazywał „miłosnym klepnięciem”. Cena ropy jest dużo poniżej „wojennego” szczytu 120 dolarów sprzed dwóch miesięcy.

Czy to tylko chwilowa słabość?

Ale uwaga! Dalsze spadki dolara wcale nie są pewne. Indeks dolara znajduje się już ok. 2,7% poniżej szczytu z przełomu marca i kwietnia. Kluczowe wsparcie na przedwojennych poziomach może być trudnym wyzwaniem dla niedźwiedzi. Co więcej, strukturalnie wyższe ceny energii i jastrzębia postawa Fedu wciąż wiszą nad rynkiem.

Co z polską walutą? Oprócz międzynarodowego optymizmu, złotego wspierają mocne fundamenty. Jak wskazuje Interia.pl, przed szokiem cenowym na rynku energii Polska była jedną z najszybciej rozwijających się gospodarek w regionie. Dodatkowo, wzrost PKB napędzają wydatki rządowe na obronność i spodziewany napływ środków z Unii Europejskiej.

Prognozy: krótka odwilż, potem dalszy spadek?

Oto, jak widzą przyszłość dolara największe instytucje finansowe:

• HSBC jest najbardziej niedźwiedzi: przewiduje, że dolar będzie tanieć do 3,52 zł w czerwcu, 3,47 zł we wrześniu i 3,39 zł w grudniu.
• Goldman Sachs prognozuje przejściowy wzrost do 3,77 zł w ciągu 3 miesięcy, ale potem spadek do 3,60 zł za pół roku i 3,54 zł za rok.
• Crédit Agricole zakłada wzrost do 3,78 zł w III kwartale, ale późniejszy spadek do 3,55 zł pod koniec 2027 roku.
• Mitsubishi UFJ Financial Group (MUFG) oczekuje ceny 3,722 zł w czerwcu, ale już 3,533 zł w IV kwartale 2026.
• ING szacuje, że dolar utrzyma się w rejonie 3,62 zł, by za 6 miesięcy spaść do 3,58 zł, a za rok do 3,54 zł.

Widać wyraźny schemat: krótkoterminowa szansa na odbicie, ale w dłuższej perspektywie większość banków widzi dalszą deprecjację amerykańskiej waluty.

Czarny łabędź? Dolar pod ostrzałem z wielu stron

Osłabienie dolara nie wynika tylko z optymizmu geopolitycznego. Pod koniec zeszłego tygodnia dolar miał wyraźny powód, by stracić na wartości. Amerykański Sąd ds. Handlu Międzynarodowego (CIT) orzekł, że 10-procentowe globalne cła wprowadzone przez prezydenta USA były niezgodne z prawem. Dla wielu inwestorów to sygnał nieskuteczności waszyngtońskiej administracji.

Co więcej, rynek coraz częściej spekuluje o przyszłym obniżaniu stóp procentowych przez Rezerwę Federalną, co również osłabiłoby dolara. Prezydent Donald Trump regularnie o to apeluje.

Legendarny inwestor Warren Buffett ostrzegł nawet, że „ślepe zaufanie do jakiejkolwiek waluty w obecnym otoczeniu jest po prostu niebezpieczne”. Jego zdaniem, rosnący dług publiczny USA i agresywna polityka monetarna tworzą fundament pod długotrwałą inflację. Jego obawy podziela Gerald Celente z Trends Research Institute, który mówi o potencjalnym końcu pewnego porządku monetarnego, porównując USA do Wielkiej Brytanii przed upadkiem funta.

Czy to już nie jest zwykła korekta, ale zwiastun większych zmian? Na razie na rynku króluje optymizm, a inwestorzy szukają okazji poza dolarem. Krótkoterminowo indeks dolara może znaleźć wsparcie, ale długoterminowy trend zdaje się być już przesądzony.

O godz. 11:30 za euro płacimy 4,23 zł, za dolara 3,60 zł, za funta 4,90 zł. Brzmi jak dobra wiadomość dla polskich podróżników i importerów, ale znak ostrzegawczy dla tych, którzy trzymają oszczędności w amerykańskiej walucie.

Bankowość detaliczna jednego z największych polskich banków lada moment znajdzie się w nowych rękach. Czy zaraz zamknie się rozdział ponad 150 lat historii? Citi Handlowy właśnie spełnił ostatni formalny warunek konieczny do zakończenia procesu sprzedaży swojej działalności detalicznej VeloBankowi.

Ostatnia przeszkoda za nimi

W komunikacie giełdowym z 11 maja 2026 roku Zarząd Banku Handlowego w Warszawie S.A. ogłosił oficjalnie: „ziścił się ostatni z pozostałych do spełnienia warunków zawieszających realizacji transakcji wyjścia Banku z Działalności Detalicznej”. To kluczowy moment w tej wielomiesięcznej operacji. Co więcej, strony potwierdziły, że są gotowe do wykonania wszystkich niezbędnych czynności techniczno-operacyjnych związanych z migracją systemów.

Oznacza to, że po stronie banków nie ma już żadnych wewnętrznych przeszkód. Cały proces przeniesienia usług i danych na platformy VeloBanku może ruszyć pełną parą. Teraz wszystko w rękach sądu.

Teraz czas na sąd

Co dalej? Jak zapowiedziano w raporcie, Bank Handlowy i VeloBank złożą teraz wnioski do sądu rejestrowego związane z rejestracją podziału. Decyzja sądu będzie już tylko formalnością, ale to ona ostatecznie przypieczętuje całą transakcję. Bank zapowiedział, że o samej rejestracji poinformuje w odrębnym komunikacie.

To finał procesu, który rozpoczął się pod koniec maja 2025 roku podpisaniem warunkowej umowy. W myśl jej założeń, VeloBank ma przejąć wszystkich klientów detalicznych Citi Handlowego oraz około 1,6 tysiąca pracowników.

Co właściwie zmienia właściciela?

Skala tej operacji jest ogromna. Według informacji z portalu pb.pl, w ramach transakcji VeloBank kupuje kompleksową bankowość detaliczną. Chodzi m.in. o:

• Zarządzanie majątkiem
• Usługi maklerskie
• Bankowość mikroprzedsiębiorstw
• Portfel kart kredytowych, pożyczek i kredytów detalicznych
• Fizyczną sieć oddziałów

Łączna wartość przejmowanych aktywów robi wrażenie: mówimy o około 6 mld zł kredytów, 22,1 mld zł depozytów oraz 8,9 mld zł aktywów pod zarządzaniem. Dla VeloBanku to kolosalne wzmocnienie – skala jego biznesu urośnie o około 30 miliardów złotych.

Co zostanie w Citi Handlowy?

Co ważne, nie cały detal opuszcza mury przy ul. Senatorskiej. Jak podano wcześniej, przy Banku Handlowym ma pozostać detaliczny portfel kredytów hipotecznych wyrażonych w walutach obcych o wartości około 24 mln zł.

A co Bank Handlowy zyska na tej transakcji? Według informacji pb.pl, w zamian za przekazanie biznesu detalicznego, bank otrzyma pakiet akcji VeloBanku – nie więcej niż 25% wszystkich akcji. Następnie ten pakiet zostanie odkupiony od niego za około 532 mln zł. Kwota ta składa się z części stałej (432 mln zł) oraz zmiennej, zależnej od wyników przejętego segmentu (do 100 mln zł).

Historia i przyszłość

Bank Handlowy to instytucja z ponad 150-letnią tradycją, notowana na GPW od 1997 roku. Jego większościowym właścicielem (75%) jest amerykański Citibank. VeloBank to z kolei bank, który powstał z przymusowej restrukturyzacji Getin Noble Banku. Jego głównym udziałowcem jest amerykański fundusz Cerberus (80,2%), a mniejszościowe udziały mają Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju oraz Międzynarodowa Korporacja Finansowa (po 9,9%).

Ostatni warunek spełniony. Gotowość techniczna potwierdzona. Wniosek do sądu jest już tylko kwestią dni. Po jego pozytywnym rozstrzygnięciu rynek bankowy w Polsce będzie wyglądał zupełnie inaczej. Klienci Citi Handlowego mogą szykować się na powitanie w nowym, velobankowym domu.

Czy polski lider na rynku paliw i gazu właśnie pokazał, jak przetrwać w niespokojnych czasach? Wyniki za pierwszy kwartał 2026 roku są więcej niż zaskakujące – Grupa UNIMOT zanotowała skokowy wzrost skorygowanej EBITDA aż o 115%!

Spółka zdecydowała się na przedterminową publikację wstępnych danych finansowych, które potwierdzają nie tylko jej siłę, ale także skuteczność strategii dywersyfikacji dostaw i ekspansji eksportowej.

Liczby, które robią wrażenie

Według szacunków zarządu, skonsolidowane przychody ze sprzedaży w I kwartale 2026 r. wyniosły 3 529 mln zł, co oznacza lekki wzrost w stosunku do 3 480 mln zł rok temu. Ale tu nie chodzi o przychody – kluczowy jest zysk. Skorygowana EBITDA grupy szacowana jest na 101 mln zł. To wynik, który robi wrażenie na dwa sposoby: po pierwsze, jest ponad dwukrotnie wyższy niż w analogicznym okresie 2025 roku (47 mln zł). Po drugie, zdecydowanie przebija konsensus rynkowy, który zakładał wartość na poziomie 70,6 mln zł – informuje PAP Biznes.

Wzrost rentowności [segmentu paliw ciekłych] był efektem poprawy poziomu premii lądowej, która na koniec omawianego okresu kształtowała się na poziomie ok. 850 zł/ tonę wobec ok. 650 zł/ tonę rok wcześniej.

Ale prawdziwa dynamika kryje się w liczbie, która nie jest skorygowana – zwykła, księgowa EBITDA wyniosła astronomiczne 296 mln zł, co stanowi gigantyczny skok z 42 mln zł rok wcześniej. Skąd tak ogromna różnica? O tym za chwilę.

Tajemnica sukcesu: segmenty pod lupą

Na wynik EBITDA Skorygowanej największy wpływ miał flagowy dział spółki – segment paliw ciekłych. Wypracował on 41 mln zł skorygowanej EBITDA. Zarząd wskazuje trzy główne powody: wyższą premię lądową, nowe kontrakty na dostawy z niemieckich rafinerii oraz korzystny eksport paliw do Ukrainy.

Nowe umowy z niemieckimi rafineriami nie są tylko kwestią zysku. Jak podkreśla spółka, ich realizacja zwiększa odporność grupy na wahania i szoki rynkowe, będące skutkiem wojny na Bliskim Wschodzie oraz stabilizuje regularność dostaw.

Pozostałe segmenty również działają solidnie: infrastruktura i logistyka wypracowała 33 mln zł skorygowanej EBITDA, utrzymując stabilny poziom, a sektor gazu ziemnego dodał do puli 18 mln zł.

Ale nie wszystko było gładko…

Sukces nie przyszedł bez wyzwań. Spółka otwarcie przyznaje, że wynik segmentu paliw ciekłych był ograniczany przez silny, nienotowany do tej pory trend backwardation.

Trend backwardation, czyli sytuacja, w której ceny kontraktów na późniejsze dostawy są niższe niż ceny bieżące, sięgał nawet 300 USD (tj. 1 122,24 zł) / tonę.

Presję wywierały także wyższe koszty finansowania zapasów obowiązkowych oraz kapitału obrotowego, będące efektem skokowego wzrostu notowań produktów ropopochodnych, a także wyższe koszty premii dostaw morskich.

A gdzie te 296 mln zł księgowej EBITDA?

To jest chyba najciekawsza część całej układanki. Wysoki wynik księgowej EBITDA (296 mln zł) to głównie efekt wyceny fizycznych zapasów paliw. Zapasy te wyceniane są według bieżących cen rynkowych (spot), które w ciągu roku wzrosły drastycznie. Dla porównania: na koniec marca 2026 r. notowania oleju napędowego wyniosły 1402 USD (5 244,6 zł) / tonę, podczas gdy rok wcześniej było to 694 USD (2 681,8 zł) / tonę.

Jednak te zapasy są zabezpieczane transakcjami wycenianymi według cen terminowych (future). A ponieważ ceny terminowe rosły wolniej niż ceny spot, transakcje zabezpieczające przyniosły stratę, która tylko częściowo skompensowała efekt wzrostu wartości zapasów. I tu koło się zamyka – to właśnie doprowadziło do wzmocnienia opisanego wcześniej zjawiska backwardation.

Co dalej?

Przedstawione dane są wstępne i szacunkowe. Zarząd zastrzega, że mogą one odbiegać od danych ostatecznych, które zostaną opublikowane w pełnym, skonsolidowanym raporcie kwartalnym. Jednak już teraz jasne jest, że UNIMOT nie tylko radzi sobie w trudnych warunkach rynkowych, ale potrafi na nich zyskać, dywersyfikując dostawy i wykorzystując okazje eksportowe. Oby tak dalej!