Blog

Czy wiesz, że jeśli twoja firma nie przekracza pewnego miesięcznego limitu, możesz odsunąć w czasie obowiązek fakturowania w Krajowym Systemie e-Faktur aż do 1 stycznia 2027 roku? To nie żart, tylko realne ułatwienie dla najmniejszych przedsiębiorców.

Kto może jeszcze poczekać?

Kluczowy jest tutaj limit 10 000 zł miesięcznie. Jak przypomina Michał Sosnowski z Exorigo-Upos, najmniejsi podatnicy, którzy miesięcznie wystawiają faktury VAT na kwotę nie wyższą niż 10 tys. zł, mogą odsunąć obowiązek fakturowania w KSeF. W 2026 roku mogą więc nadal wystawiać faktury poza systemem – papierowe lub elektroniczne.

„To ułatwienie ma pomóc w sprawnym przejściu na nowy system” – przekonuje Ministerstwo Finansów.

Ale uwaga! Do limitu 10 tys. zł nie wlicza się cała sprzedaż, a jedynie ta dokumentowana fakturami w KSeF. Jak zauważa Dominik Szlęzak z kancelarii BTTP, „tylko w teorii limit 10 tys. zł łatwo policzyć”.

Co jeszcze możesz robić poza KSeF w 2026 roku?

Oprócz wystawiania tradycyjnych faktur, do końca 2026 roku można również:

• Wystawiać faktury przy użyciu kas fiskalnych.
• Wystawiać paragony z NIP nabywcy do kwoty 450 zł (tzw. faktury uproszczone).

I tu dobra wiadomość: W 2026 roku nie przewidziano kar za niestosowanie KSeF.

Nie jesteś gotowy od 1 kwietnia? Spokojnie!

Jeśli prowadzisz JDG lub MŚP i nie jesteś w pełni gotowy do wejścia w KSeF od środy, eksperci radzą, żeby nie panikować. Robert Łuszczyna z EY Polska sugeruje, że można przesunąć wystawienie pierwszej faktury o kilka dni.

„W przypadku braku pełnej gotowości, warto odsunąć proces fakturowania o kilka dni. Pozwoli to na uniknięcie błędów oraz konieczności korygowania faktur” – radzi Robert Łuszczyna.

Przypomina, że fakturę należy wystawić nie później niż do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy.

Kluczowe kroki wdrożeniowe

Jeśli jednak twój biznes musi już działać w systemie, czas na konkretne działania. Michał Sosnowski podkreśla, że kluczową kwestią jest autoryzacja w systemie i nadanie dostępu dla biura rachunkowego lub wygenerowanie tokenu dla własnego systemu księgowego.

Dobra wiadomość? Obecnie jest już dostępne logowanie przez mObywatela i bankowość elektroniczną. Ministerstwo Finansów przekonuje, że to najłatwiejszy sposób.

Robert Łuszczyna wskazuje też, że firmy powinny teraz skupić się na finalizacji prac wdrożeniowych oraz przetestowaniu wszystkich typów faktur, jakie będą przez nie wystawiane. Testy są kluczowe z perspektywy późniejszego przygotowywania ewentualnych faktur korygujących.

Nowe zasady, na które musisz uważać

Wdrożenie KSeF to nie tylko technologia, to też zmiana przyzwyczajeń. W mniejszych firmach duże znaczenie mają procedury i organizacja pracy. Trzeba „przećwiczyć” nowe podejście do obiegu dokumentów i zrozumieć, jaki to będzie miało realny wpływ na działanie firmy.

Michał Sosnowski ostrzega, że wystawcy popełniają sporo błędów w KSeF. System sprawdza tylko formalną zgodność e-faktury ze strukturą logiczną (plik XML). Dane merytoryczne – kwoty, poprawność odbiorcy – musisz sprawdzić samodzielnie.

Ekspert zachęca do testowania wysyłki e-faktur z kluczowymi kontrahentami i sprawdzenia, jak wygląda wystawianie faktur w przypadku symulowanej awarii systemu.

Dwie kluczowe różnice, które zmieniają wszystko

Podstawowa zmiana? Fakturę wystawiasz z faktyczną datą jej wygenerowania. Ustawodawca pozwala na przesłanie dokumentu z opóźnieniem (w trybie offline24), ale faktura musi być zarejestrowana w systemie najpóźniej następnego dnia roboczego.

Druga, być może ważniejsza różnica? W KSeF nie ma możliwości modyfikacji ani usunięcia dokumentu. To może być szczególnie bolesne, jeśli omyłkowo wystawisz fakturę na niewłaściwego nabywcę, który będzie mógł ją pobrać z systemu.

Podsumowując: sprawdź, czy kwalifikujesz się do odroczenia, a jeśli nie – działaj metodycznie. Autoryzacja, testy i uważność na dane to klucze do sukcesu w nowej rzeczywistości fakturowania.

Czy krakowska spółka utrzymała rentowność w minionym roku? Właśnie opublikowano oficjalne raporty roczne, które dają jasną odpowiedź. Instal Kraków S.A. złożył zarówno jednostkowe, jak i skonsolidowane sprawozdania finansowe za 2025 rok, ujawniając wszystkie kluczowe dane.

Zysk netto na dobrym poziomie

W ujęciu skonsolidowanym, czyli dla całej Grupy Kapitałowej, zysk netto za 2025 rok wyniósł 44 441 tys. zł. To równowartość 10 488 tys. euro. Dla porównania, w 2024 roku wynik ten kształtował się na poziomie 53 527 tys. zł.

Przychody netto ze sprzedaży Grupy Kapitałowej osiągnęły 342 085 tys. zł (80 734 tys. euro), podczas gdy rok wcześniej było to 374 933 tys. zł.

Raport powinien zostać przekazany Komisji Nadzoru Finansowego, spółce prowadzącej rynek regulowany oraz do publicznej wiadomości za pośrednictwem agencji informacyjnej zgodnie z przepisami prawa.

Spółka matka również na plusie

Patrząc wyłącznie na działalność samej spółki Instal Kraków S.A., obraz jest podobnie pozytywny. Zysk netto wyniósł 41 233 tys. zł (9 731 tys. euro). Przychody netto ze sprzedaży sięgnęły 228 065 tys. zł.

But wait, there’s more! Jednym z najciekawszych wskaźników jest skok w przepływach pieniężnych. W całej Grupie przepływy pieniężne netto z działalności operacyjnej wyniosły 29 219 tys. zł, co stanowi ogromną poprawę względem zaledwie 1 050 tys. zł w 2024 roku.

Mocna pozycja bilansowa

Kapitał własny Grupy Kapitałowej wzrósł do 409 397 tys. zł (96 860 tys. euro). To solidna podstawa dla dalszego rozwoju. Całkowite aktywa grupy zostały wycenione na 500 461 tys. zł.

Dla samej spółki matki kapitał własny wyniósł 365 247 tys. zł, a aktywa 421 786 tys. zł. Warto odnotować znaczący spadek zobowiązań krótkoterminowych spółki – z 84 891 tys. zł w 2024 do 35 833 tys. zł w 2025 roku.

Co mówią zarząd i rada nadzorcza?

Oficjalne dokumenty, do których dotarł serwis Parkiet.com, zawierają pełen pakiet informacji. Znajdziemy tam Sprawozdanie Zarządu z działalności, Oświadczenie Zarządu oraz Ocenę Rady Nadzorczej dotyczącą sprawozdania z działalności i sprawozdania finansowego.

Wszystkie dokumenty są już podpisane w formacie XAdES i zgodnie z prawem trafiły do publicznego obiegu. To oficjalny, kompleksowy obraz kondycji finansowej znanej krakowskiej spółki po zamknięciu ksiąg za ubiegły rok.

Kluczowe liczby są na stole. Teraz inwestorzy i obserwatorzy rynku mogą dokładnie przeanalizować, jak Instal Kraków poradził sobie w 2025 roku.

Czy Polacy są gotowi postawić się Unii Europejskiej w sprawie klimatu? Nowy sondaż pokazuje, że ponad połowa z nas mówi: tak, nawet jeśli miałoby to nas drogo kosztować.

Tak wynika z badania przeprowadzonego przez SW Research dla „Dziennika Gazety Prawnej”. Respondentów zapytano wprost: „Czy Polska powinna ograniczyć stosowanie na swoim terytorium systemu opłat EU ETS za emisję dwutlenku węgla, nawet za cenę ograniczenia dostępu do unijnych funduszy lub pojawienia się barier dostępu krajowych firm do rynku UE?”.

Odpowiedź jest jednoznaczna i dla wielu zaskakująca.

Twarde stanowisko wobec Brukseli

Okazuje się, że potencjalne konsekwencje nie robią na nas wrażenia. Ponad 50% badanych nie przejmuje się groźbą sankcji. Co więcej, niemal co czwarty respondent (24%) wybiera odpowiedź „zdecydowanie tak” na wejście na tę konfrontacyjną ścieżkę.

„Potencjalne sankcje związane z dostępem do wspólnego rynku czy funduszy (…) nie robią wrażenia na ponad 50 proc. badanych” – relacjonuje „Dziennik Gazeta Prawna”.

Przeciwnego zdania jest niespełna jedna czwarta ankietowanych. Reszta – jak to często bywa w sondażach – wybiera bezpieczną opcję „trudno powiedzieć”.

Paradoks dochodów: bogatsi bardziej radykalni?

Tu dochodzimy do najciekawszego wniosku z badania. Okazuje się, że stosunek do systemu ETS wyraźnie zależy od poziomu dochodów. I tu czeka nas niespodzianka.

Największe poparcie dla ograniczenia ETS – mimo ryzyka sankcji – odnotowano wśród najlepiej zarabiających. W grupie osób z dochodami powyżej 7 000 zł miesięcznie, aż 35,8% odpowiedziało „zdecydowanie tak”. To najwyższy odsetek w całym badaniu.

Dla porównania, wśród osób o najniższych dochodach (3 000 – 4 000 zł) odsetek zdecydowanych zwolenników takiego ruchu wyniósł jedynie 22,3%. I był to najniższy wynik spośród wszystkich analizowanych grup.

Co to oznacza dla polskiej polityki?

Sondaż pokazuje wyraźną społeczną gotowość do twardych negocjacji z Brukselą w sprawie unijnej polityki klimatycznej. Fakt, że to właśnie najlepiej zarabiający są najbardziej skłonni do konfrontacji, może być kluczowy dla analityków i polityków.

Czy rządzący odczytają te nastroje? Jedno jest pewne – temat unijnego systemu handlu emisjami nie jest już tylko techniczną kwestią dla ekspertów. Stał się palącym problemem politycznym, który dzieli społeczeństwo w zaskakujący sposób.

Badanie SW Research dla „Dziennika Gazety Prawnej” stawia więc przed nami fundamentalne pytanie: jaką cenę jesteśmy gotowi zapłacić za suwerenność energetyczną? Odpowiedź ponad połowy Polaków brzmi: wysoką.

Czy Polska jest już o krok od własnej energii jądrowej? 31 marca 2026 roku to data, która przejdzie do historii polskiej energetyki. Właśnie tego dnia spółka Polskie Elektrownie Jądrowe (PEJ) złożyła formalny wniosek do Państwowej Agencji Atomistyki (PAA) o wydanie zezwolenia na budowę pierwszej w kraju elektrowni jądrowej.

„Zgodnie z deklaracjami (…) składamy dzisiaj formalnie wniosek do Państwowej Agencji Atomistyki o wydanie zezwolenia na budowę pierwszej polskiej elektrowni jądrowej w Choczewie” — powiedział prezes PEJ, Marek Woszczyk.

To nie jest zwykłe papirologowanie. To kluczowy dokument, od którego zależy, czy w ogóle wylany zostanie pierwszy beton. Bez zgody dozoru jądrowego nie ma mowy o budowie.

Odliczanie do „zielonego światła”

Co teraz? Rozpoczyna się proces, w którym PEJ, jako inwestor, będzie musiała udowodnić PAA, że wybrana technologia spełnia wszystkie wymogi w zakresie bezpieczeństwa jądrowego, ochrony zdrowia i środowiska. Agencja ma na to dwa lata.

Dlaczego akurat tyle? To czas ustawowy na rozpatrzenie wniosku, który, jak zapowiadał prezes Woszczyk, to „kilkaset tysięcy stron dokumentacji”. Zielone światło musi pojawić się do 2028 roku, bo na ten rok zaplanowano symboliczne rozpoczęcie budowy.

„To kluczowe pozwolenie, które pozwoli nam na uzgodnienie z PAA wszystkich decyzji dotyczących samego obiektu jądrowego, reaktora — po wydaniu tego zezwolenia będzie można przystąpić do budowy” — tłumaczył pełnomocnik rządu ds. strategicznej infrastruktury energetycznej, Wojciech Wrochna.

Mega-inwestycja w Choczewie: trzy bloki i konkretne daty

O co właściwie walczymy? Pierwsza polska elektrownia jądrowa ma powstać w gminie Choczewo na Pomorzu. Będzie to potężny obiekt składający się z trzech bloków z reaktorami AP1000 amerykańskiego koncernu Westinghouse.

Każdy blok będzie miał moc 1 250 MWe brutto. Za realizację odpowiada konsorcjum Westinghouse-Bechtel, a inwestorem i przyszłym operatorem jest w pełni państwowa spółka PEJ. Szacowany koszt? Blisko 200 miliardów złotych.

Harmonogram jest już ustalony:

• 2028 r. – wylanie tzw. pierwszego betonu jądrowego.
• 2036 r. – rozpoczęcie komercyjnej eksploatacji pierwszego bloku.
• 2037 r. – start drugiego bloku.
• 2038 r. – praca całej elektrowni z trzecim blokiem.

Rząd przyspiesza: nowe przepisy już w drodze

Ale to nie wszystko! Rząd nie zamierza biernie czekać. W minionym tygodniu przyjął projekt nowelizacji tzw. specustawy jądrowej. Po co? Chodzi o przyspieszenie całego procesu.

Nowe przepisy mają umożliwić uruchomienie części prac niejądrowych jeszcze przed uzyskaniem ostatecznego zezwolenia na budowę od PAA. Dzięki lepszej organizacji etapowej i koordynacji decyzji, cała inwestycja może skrócić się nawet o dwa lata!

Kluczowe będzie wprowadzenie nowego typu decyzji: pozwolenia na budowę dotyczącego wyłącznie wstępnych robót budowlanych. Prace związane z bezpieczeństwem jądrowym nadal będą wymagały zgody PAA, ale przygotowanie terenu i infrastruktury może ruszyć szybciej.

Na bieżący rok zaplanowano już wstępne prace na terenie budowy oraz przygotowanie infrastruktury towarzyszącej. Licznik tyka, a Polska jest coraz bliżej wielkiej energetycznej zmiany.

Czy to początek solidnej odbicia na GPW, czy tylko chwilowa poprawa nastrojów w morzu globalnych niepokojów? Wszystkie oczy są zwrócone na prognozy analityków i maklerów na nadchodzący tydzień, a pierwsze sygnały z rynku są… mocno mieszane.

Zielone światło dla WIG20

Wtorkowe przedpołudnie na europejskich parkietach przyniosło wyraźnie pozytywną atmosferę. Krajowe indeksy wysunęły się na czoło stawki, a polski indeks dużych spółek, WIG20, zanotował około 1,25-procentowe umocnienie. Popyt wyniósł indeks w okolice 3350 punktów, gdzie napotkał na opór w postaci dołka z lutego.

Silnie zachowywały się banki, a także spółki takie jak Kruk, CD Projekt i Modivo. Na przeciwległym biegunie znalazły się natomiast Żabka, PGE i Dino. To dynamiczny początek tygodnia, który daje inwestorom oddech.

Ciemne chmury nad walutą i długiem

Ale uwaga! Nie wszystko, co się świeci na zielono, jest złotem. A już na pewno nie polski złoty. Mimo wzrostów na giełdzie, nasza waluta wciąż pozostaje pod silną presją. Amerykański dolar kosztuje blisko 3,75 zł i jest bliski wybicia do poziomów najwyższych od niemal roku.

Niespokojnie jest też na rynku polskich papierów skarbowych długoterminowych, których rentowność pozostaje blisko 6 proc., czyli najwyżej od ponad roku.

To kluczowy sygnał o napiętej sytuacji makroekonomicznej i koszcie finansowania państwa. Presja na złotego i wysoki koszt długu to dwa poważne wyzwania, które mogą rzutować na dalsze nastroje inwestycyjne.

Globalna huśtawka: Azja i USA w czerwonych liczbach

Polska i Europa mogą dziś oddychać z ulgą, ale globalny obraz jest znacznie mniej optymistyczny. Podczas gdy u nas przeważają wzrosty, rynki azjatyckie znów mają za sobą ciężką przeprawę. Koreański indeks KOSPI stracił 4,26%, a japoński Nikkei 225 zakończył sesję spadkiem o 1,58%.

Nie lepiej było w USA. Wczorajsza sesja za oceanem zakończyła się spadkami, szczególnie dotkliwymi dla spółek technologicznych. Główne indeksy wyznaczyły nowe dołki w trwającej korekcie spadkowej. Analitycy zwracają uwagę na coraz niższe wyceny firm z sektora tech przy jednoczesnych zwyżkach mnożników wycen przedsiębiorstw związanych z rynkiem ropy naftowej.

Ropa trzyma kurs

A skoro o ropie mowa… Jej ceny wciąż są czynnikiem napędzającym inflację i niepewność. Kontrakty na baryłkę ropy Brent zwyżkują o 0,5%, do 107,9 dolarów. To kolejny element układanki, który utrzymuje presję na gospodarki i portfele inwestorów.

Co to wszystko oznacza dla Ciebie? Nadchodzący tydzień zapowiada się niezwykle ciekawie. Lokalna siła WIG20 musi zmierzyć się z globalnymi słabościami, presją na złotego i rekordowo wysokimi rentownościami obligacji. Będzie to test zarówno dla polskiego rynku, jak i dla nerwów inwestorów. Śledźcie uważnie każdy ruch – emocji na pewno nie zabraknie.

Na podstawie analiz parkiet.com.

Czy świat stoi u progu energetycznego trzęsienia ziemi? Ceny ropy naftowej właśnie wystrzeliły do poziomów, których nie widzieliśmy od czasów wojny w Zatoce Perskiej w 1990 roku. Rynek reaguje panicznie na eskalację konfliktu na Bliskim Wschodzie, a każdy kolejny dzień przynosi nowe rekordy.

Poniedziałkowy szok na rynku

W poniedziałek rano kontrakty terminowe na ropę Brent kosztowały około 115 dolarów za baryłkę. To wzrost o 2,43 dolara, czyli 2,16% w ciągu zaledwie jednej sesji. Ale to nie wszystko – w piątek ceny poszybowały w górę jeszcze mocniej, bo o 4,2%.

Jeszcze większe wrażenie robi skala miesięczna. Ropa zdrożała w tym miesiącu o zawrotne 59%. Jak podaje Reuters, to największy miesięczny skok od ponad trzech dekad, bijący rekordy z czasu konfliktu w Zatoce Perskiej w 1990 roku.

Co napędza tę spiralę?

Bezpośrednim impulsem były wydarzenia z weekendu. Do wojny dołączyli wspierani przez Iran rebelianci Huti, którzy zaatakowali cele w Izraelu. To poszerzyło front konfliktu i wprowadziło dodatkową niepewność na rynkach.

Ale prawdziwym game-changerem jest decyzja Iranu o zamknięciu cieśniny Ormuz. Przez ten strategiczny szlak przepływa około jedna piąta światowych dostaw ropy i gazu. To jak zablokowanie głównej arterii globalnej gospodarki.

„Rynek niemal całkowicie odrzucił perspektywę negocjowanego zakończenia wojny i przygotowuje się na gwałtowną eskalację działań zbrojnych” – powiedziała Reutersowi Vandana Hari, założyciel firmy analitycznej Vanda Insights.

Konflikt się rozszerza

Tu dochodzimy do kolejnego niepokojącego faktu. Jak wskazują analitycy JP Morgan cytowani przez Reutersa, konflikt przestał ograniczać się tylko do Zatoki Perskiej.

Walki rozciągają się teraz na Morze Czerwone i cieśninę Bab el-Mandab – kolejne kluczowe wąskie gardło dla światowego transportu ropy i produktów rafinowanych. To podwójne uderzenie w globalne łańcuchy dostaw.

Czy to już „najgorszy scenariusz”?

Reuters zwraca uwagę, że świat zbliża się do „najgorszego możliwego scenariusza”. Chodzi o sytuację, w której Iran doprowadziłby do zniszczenia infrastruktury energetycznej w całym regionie Zatoki Perskiej.

Mowa o rafineriach, rurociągach, zakładach przetwórczych i terminalach eksportowych. Taka eskalacja mogłaby wywołać poważny globalny kryzys energetyczny i jeszcze mocniej podbić ceny surowców.

„Nawet militarnie udana [dla USA] inwazja byłaby bez znaczenia, jeśli wywołałaby masowe zniszczenie infrastruktury energetycznej, eskalując już poważny kryzys rynkowy do bezprecedensowej globalnej katastrofy energetycznej” – komentuje Reuters.

Co dalej z cenami?

Rynek praktycznie przestał wierzyć w szybkie zakończenie wojny. Nastroje są wyjątkowo niedźwiedzie, a każda informacja o kolejnych atakach lub ruchach wojsk może wywołać kolejne skoki cen.

Kluczowe będzie to, co stanie się w cieśninie Ormuz – a o tym decyduje Teheran. Jeśli Iran utrzyma blokadę lub – co gorsza – zdecyduje się na atak na infrastrukturę energetyczną, możemy mówić o prawdziwym kryzysie na skalę globalną.

Na razie cena 115 dolarów za baryłkę brzmi jak ostrzeżenie. Rynek wysyła jasny sygnał: przygotujcie się na burzę. I wygląda na to, że ta burza dopiero nadchodzi.

Czy polskie stacje paliw mogą wkrótce zamknąć się przed zagranicznymi kierowcami? W obliczu rekordowo niskich cen w kraju i rosnącej „turystyki paliwowej”, rząd rozważa wszelkie scenariusze. Ale na razie uspokaja: zapasy są bezpieczne, a decyzje będą podejmowane tylko w ostateczności.

„Nie wykluczamy ograniczeń”

Minister energii Miłosz Motyka nie pozostawia wątpliwości: „Jeśli zobaczymy, że popyt ze strony zagranicznych kierowców zaburza sytuację na stacjach, to nie wykluczamy podjęcia decyzji o wprowadzeniu ograniczeń dla obcokrajowców”. Mogłyby one objąć wybrane terytorium przygraniczne lub cały kraj.

„Gdy będziemy wiedzieli, że turystyka zaburza podaż na stacjach i takie informacje otrzymamy ze strony Orlenu, Ministerstwa Aktywów Państwowych, to nie wykluczamy decyzji” – powiedział minister Motyka, cytowany przez Business Insider.

Kluczowe jest tu słowo „gdy”. Na dziś, jak zapewnia minister, „nie ma takiego zagrożenia” i „nie ma takiego planu”. Wszystko zależy od wyników ścisłego monitorowania.

Orlen ma oko na każdą stację przygraniczną

A monitoring jest prowadzony bardzo skrupulatnie. Prezes PKN Orlen, Ireneusz Fąfara, ujawnił, że koncern wdrożył specjalny system. „Wprowadziliśmy system monitorowania sytuacji na stacjach przygranicznych na wszystkich granicach i codziennego raportowania o tym” – powiedział.

To właśnie Orlen, jako największa firma paliwowa w kraju z najgęstszą siecią stacji, jest na pierwszej linii frontu. Firma „monitoruje sytuację pod tym względem” na bieżąco.

Dlaczego w ogóle o tym rozmawiamy?

Powód jest prosty: ceny. „Faktem jest, że mamy jedne z najtańszych paliw w Europie” – przyznał minister Motyka. Rządowy „pakiet CPN” (Cena Paliwa Niżej) skutecznie obniżył ceny, podczas gdy u naszych zachodnich sąsiadów, na przykład w Niemczech, są one „o kilka złotych wyższe”. Ta różnica przyciąga kierowców zza granicy.

Minister aktywów państwowych Wojciech Balczun przypomniał, że działania rządu mają na celu „zabezpieczyć ciągłość dostaw” i „łagodzić skutki konfliktu na Bliskim Wschodzie”. Stąd właśnie promocje i obniżka marż.

Rezerwy bezpieczne, ale kryzys największy od 50 lat

Motyka określił sytuację jako „największy kryzys energetyczny od 50 lat”. W wielu krajach Europy wprowadzono już limity tankowania. Polska, jego zdaniem, jest jednak bezpieczna. „Zagwarantowaliśmy odpowiedni poziom w magazynach ropy i paliw. Nie ma żadnego ryzyka, jeśli chodzi o dostawy”.

Rząd nie planuje też na razie sięgać po rezerwy strategiczne. „Wolimy te rezerwy uruchamiać, kiedy jest przerwa w podaży” – wyjaśnił szef resortu energii.

A co z nadzwyczajnymi zyskami koncernów?

W tle całej sytuacji widać też prace nad nowym podatkiem. Minister Balczun potwierdził, że rząd prowadzi analizy nad tzw. windfall tax, czyli podatkiem od zysków nadzwyczajnych. „Jest to przez nas rozpatrywane” – stwierdził.

Kryzys związany z wojną na Bliskim Wschodzie, który ogranicza działalność rafinerii, sprzyja bowiem firmom wydobywczym i rafineryjnym w Europie. Analitycy spodziewają się, że może to przełożyć się na lepsze wyniki Orlenu w latach 2027 i 2028.

Podsumowując: rząd ma plan awaryjny, ale nie zamierza z niego korzystać, dopóki codzienne raporty z przygranicznych stacji nie wskażą wyraźnego zagrożenia dla polskich kierowców. Na razie priorytetem jest utrzymanie stabilnych dostaw i jednych z najniższych cen w Europie.

Czy wiesz, ile dziś trzeba zarabiać, żeby kupić mieszkanie w polskiej metropolii? Przygotuj się na szokujące liczby.

Rosnące ceny mieszkań sprawiły, że dla wielu osób własne M oddala się mimo wzrostu wynagrodzeń. W największych miastach próg dochodowy jest dziś rekordowo wysoki, a Warszawa bije wszelkie rekordy.

Koszmar kredytobiorcy: 12 tysięcy netto na start

Przyjmijmy modelowe założenia: mieszkanie 50 m kw., wkład własny 20%, kredyt na 30 lat, oprocentowanie 7–7,5%. Banki oczekują, że rata nie przekroczy 30–35% dochodu netto. To oznacza, że w najdroższych miastach wymagany dochód znacząco przekracza średnią krajową.

Ale to dopiero początek. Jeszcze bardziej wymagająca jest sytuacja przy niższym wkładzie własnym. W przypadku zaledwie 10% wkładu własnego para musi zarabiać co najmniej:

• 12 060 zł netto w Warszawie,
• 11 160 zł netto w Krakowie,
• 10 530 zł netto w Gdańsku.

To poziomy znacznie przekraczające medianę wynagrodzeń. Jak wskazuje Jarosław Sadowski z Rankomat, para zarabiająca 9 tys. zł netto ma zdolność kredytową pozwalającą kupić mieszkanie w wielu miastach, ale niekoniecznie w największych metropoliach jak Wrocław, Gdańsk, Kraków czy Warszawa.

Warszawa królową (nie)dostępności

Dane Otodom Analytics pokazują skalę problemu w stolicy. Przeciętne 55-metrowe mieszkanie deweloperskie kosztuje już ok. 999 tys. zł. To praktycznie milion za standardowe mieszkanie dwupokojowe!

Średnia cena 55-metrowego mieszkania deweloperskiego w stolicy wynosi już 999 tys. zł. To kwota, która stawia stolicę w gronie najdroższych europejskich rynków – mówi Katarzyna Kuniewicz, dyrektorka badań rynku Otodom Analytics.

Statystyczny mieszkaniec Warszawy musiałby przeznaczyć aż 77 pełnych pensji brutto na zakup takiego lokalu. Jeśli gospodarstwo domowe odkłada 25% dochodów, czas potrzebny na zakup dramatycznie się wydłuża. W Warszawie, Krakowie i we Wrocławiu to aż ok. 26 lat.

Ranking dostępności: od Katowic do Warszawy

Różnice między miastami są ogromne. Ranking dostępności, liczony liczbą metrów kwadratowych, które można kupić za jedną średnią pensję, jest bezlitosny:

• Katowice — 0,82 m kw.
• Łódź — 0,74 m kw.
• Poznań — 0,75 m kw.
• Kraków — 0,68 m kw.
• Wrocław — 0,66 m kw.
• Gdańsk — 0,64 m kw.
• Warszawa — tylko 0,60 m kw.

To oznacza, że mimo najwyższych wynagrodzeń w kraju, stolica oferuje najniższą realną dostępność mieszkań.

Ceny metra kwadratowego: kto jest najdroższy?

Analiza portalu RynekPierwotny.pl potwierdza lidera: Warszawa z ceną ponad 19,5 tys. zł za mkw. Najwyższe ceny sięgają ponad 40 tys. zł w Śródmieściu i ponad 32 tys. zł na Woli. Za nią plasują się:

• Trójmiasto – średnio ponad 17,7 tys. zł/mkw
• Kraków – prawie 17 tys. zł/mkw
• Wrocław – ponad 15,2 tys. zł/mkw
• Poznań – 14,1 tys. zł/mkw

Najtańsze lokale, w cenie poniżej 10 tys. zł za metr, stanowią jedynie 2% oferty we Wrocławiu i 5% w Poznaniu.

Zdolność rośnie, ale ceny rosną szybciej

Teoretycznie sytuacja kredytobiorców poprawiła się. Zdolność kredytowa wzrosła średnio o 19%, głównie dzięki spadkowi stóp procentowych. Para z dochodem 8 tys. zł netto może dziś uzyskać ok. 559 tys. zł kredytu, czyli o 16% więcej niż rok wcześniej.

Problem polega na tym, że ceny mieszkań rosną równie szybko.

Choć nominalnie zarabiamy coraz więcej, ceny mieszkań rosną równie szybko, przez co nasza siła nabywcza stoi w miejscu – wskazuje Paweł Jarząbek z Otodom.

Jeszcze bardziej wymowna jest perspektywa historyczna. Za średnią miesięczną wypłatę w Warszawie kupimy obecnie tyle samo metrów kwadratowych, co podczas kryzysu w 2008 r.

Gdzie szukać nadziei? Na peryferiach!

Eksperci są umiarkowanymi optymistami. Spodziewane obniżki stóp mogą poprawić zdolność kredytową, ale nie rozwiążą problemu wysokich cen. Kluczem staje się kompromis.

Obszary peryferyjne, które jeszcze kilka lat temu były traktowane jako mniej atrakcyjne, dziś rozwijają się najszybciej i często stanowią jedyną realną alternatywę – czytamy w raporcie RynekPierwotny.pl.

Ekspert Marek Wielgo ocenia, że obecna sytuacja wymaga od nabywców kompromisu między ceną a lokalizacją. Dostępność mieszkań nie znika, lecz przesuwa się tam, gdzie jeszcze niedawno niewielu chciało szukać swojego miejsca do życia.

Dane są jednoznaczne: mimo rosnących wynagrodzeń zakup mieszkania nie staje się łatwiejszy. W największych miastach bariera wejścia pozostaje bardzo wysoka, a zakup przeciętnego mieszkania oznacza dziś zobowiązanie finansowe na dekady.

Czy węgierski gigant naftowy MOL właśnie wysyła sygnały do rynku? 31 marca 2026 roku spółka opublikowała dwa istotne raporty bieżące, zgodnie z wymogami Komisji Nadzoru Finansowego. To klasyczny przykład transparentności korporacyjnej w działaniu.

Raport nr 22: Transakcja dyrektora

Pierwszy z dokumentów nosił numer 22/2026 i dotyczył tematu „Director/PDMR transaction”. Co to oznacza? PDMR to skrót od Persons Discharging Managerial Responsibilities, czyli osób sprawujących funkcje zarządcze. Raport informuje o transakcji przeprowadzonej przez taką osobę w spółce.

Dokument został sporządzony 31 marca 2026 i opublikowany za pośrednictwem serwisu Parkiet.com.

Co ciekawe, raport powołuje się na podstawę prawną „Inne uregulowania”. To wskazuje na wewnętrzne procedury lub specyficzne wymogi giełdowe, które MOL musi respektować.

Raport nr 23: Prawa głosu i kapitał

Ale to nie wszystko! Tego samego dnia ukazał się raport 23/2026. Jego temat jest nie mniej ważny: „Number of voting rights and size of share capital at MOL Plc”.

W skrócie: MOL poinformował o aktualnej liczbie praw głosu oraz wielkości kapitału zakładowego. To kluczowe dane dla każdego inwestora śledzącego strukturę własności i potencjał głosowania na walnych zgromadzeniach.

Podobnie jak pierwszy, ten raport również powstał 31 marca 2026 i ma podstawę prawną „Inne uregulowania”.

Jedna osoba, dwa podpisy

Oba dokumenty łączy nie tylko data, ale także osoba, która je podpisała. Za przygotowanie i publikację odpowiadał Marton Teremi, który figuruje jako szef relacji inwestorskich w MOL.

To właśnie on, jako przedstawiciel spółki, złożył swój podpis pod obydwoma raportami. Jego rola jest kluczowa – to most pomiędzy spółką a inwestorami, zapewniający przepływ oficjalnych informacji.

Dlaczego to ma znaczenie?

Dla rynku kapitałowego takie raporty to nie tylko formalność. Są one elementem skrupulatnego przestrzegania zasad transparentności. Informowanie o transakcjach osób zarządzających oraz o strukturze kapitału to fundament zaufania inwestorów.

Publikacja dwóch różnych raportów tego samego dnia pokazuje, że MOL działa w sposób uporządkowany i zgodny z regulacjami. Dla analityków śledzących spółkę to cegiełka do pełniejszego obrazu sytuacji korporacyjnej.

Czy czekają nas kolejne komunikaty? Tego nie wiemy. Na pewno wiemy, że na koniec pierwszego kwartału 2026 roku MOL wywiązał się ze swoich obowiązków informacyjnych w sposób wzorcowy.

Czy to zwykły dzień na parkiecie? Dla PCC EXOL S.A. zdecydowanie nie. 31 marca 2026 roku okazał się być dniem, w którym spółka otrzymała nie jedno, a dwa odrębne powiadomienia o zastawach na swoich akcjach. I to od podmiotów blisko związanych z jej własnym zarządem. Co to oznacza dla inwestorów?

Podwójny cios od powiązanych stron

Zarówno komunikaty, opublikowane na platformie ESPI, mają identyczny temat: „Transakcje na akcjach”. Podstawa prawna jest również ta sama: Art. 19 ust. 3 Rozporządzenia MAR. To przepis, który nakłada na spółki obowiązek informowania o transakcjach dokonywanych przez osoby pełniące obowiązki zarządcze. A tutaj mamy do czynienia z sytuacją wyjątkowo ciekawą.

Pierwsze powiadomienie, oznaczone jako Raport bieżący nr 11/2026, przyszło od PCC Rokita Spółka Akcyjna z siedzibą w Brzegu Dolnym. Parkiet.com podaje, że PCC Rokita jest osobą blisko związaną z aż trzema kluczowymi postaciami w PCC EXOL: z Przewodniczącym Rady Nadzorczej, Członkiem Rady Nadzorczej oraz z Wiceprezesem Zarządu spółki.

Zarząd PCC EXOL S.A. („Spółka”) informuje, że w dniu 31 marca 2026 r. Spółka otrzymała od PCC Rokita Spółka Akcyjna (…) powiadomienie dotyczące zastawu na akcjach Spółki.

Ale to nie koniec. Tego samego dnia, wcześniej, spłynęło drugie, bardzo podobne zawiadomienie.

Niemiecki akcent w sprawie

Tuż przed południem, jako Raport bieżący nr 10/2026, PCC EXOL poinformowało o kolejnym zastawie. Nadawcą tym razem było PCC SE z siedzibą w Duisburgu w Niemczech. I znów mamy powiązania z najwyższymi szczeblami władzy w spółce. PCC SE jest określone jako osoba blisko związana z Przewodniczącym oraz Wiceprzewodniczącym Rady Nadzorczej PCC EXOL.

Dwa powiadomienia, dwa różne podmioty, ale ten sam mechanizm prawny i ten sam cel: zastaw na akcjach PCC EXOL. Treść obu dokumentów spółka przekazała w załącznikach do raportów. Szczegóły techniczne opierają się na słynnym rozporządzeniu (UE) nr 596/2014, znanym jako rozporządzenie w sprawie nadużyć na rynku (MAR).

Co mówią dokumenty?

Oba raporty zostały sporządzone 31 marca 2026 roku i podpisane przez te same osoby reprezentujące PCC EXOL. Na dokumencie widnieją podpisy Adama Jarosza, Wiceprezesa Zarządu, oraz Natalii Rajczyk-Obierec, pełniącej funkcję Prokurenta.

To, co rzuca się w oczy, to skala i timing. Otrzymanie dwóch takich powiadomień w ciągu jednego dnia od podmiotów, które nie są anonimowymi inwestorami, a bezpośrednio powiązanymi z zarządzającymi spółką, musi skłaniać do pytania o przyczyny. Czy to element szerszej strategii finansowej grupy kapitałowej? A może reakcja na konkretne, zewnętrzne okoliczności?

Dlaczego to ważne dla rynku?

Transparencja jest kluczowa dla zaufania inwestorów. Rozporządzenie MAR, na mocy którego opublikowano te komunikaty, zostało stworzone właśnie po to, by zapobiegać nadużyciom na rynku i zapewnić równy dostęp do informacji. Publikacja takich danych to nie tylko wypełnienie obowiązku prawnego. To sygnał dla uczestników rynku.

Zastaw na akcjach to instrument, który może mieć różne podłoże – od zabezpieczenia kredytu po inne zobowiązania finansowe. Fakt, że dotyczy on akcji spółki notowanej na giełdzie, a podmiotami zgłaszającymi są jej blisko związane jednostki, nadaje całej sprawie szczególnego znaczenia. Inwestorzy z pewnością będą teraz uważnie śledzić kolejne komunikaty z Brzegu Dolnego i Duisburga, szukając wskazówek co do dalszych ruchów głównych graczy.

Jeden dzień, dwa raporty. Dwa zastawy. Jeden wniosek: w strukturach PCC EXOL i jej powiązanych spółek coś się dzieje. Na razie znamy tylko suchy, prawny fakt. Prawdziwa historia, ta która interesuje inwestorów, kryje się w szczegółach załączników. A na te przyjdzie nam jeszcze poczekać.